Θέλουμε να ρωτήσουμε αλλά ντρεπόμαστε

Θέμα Ημέρας* Το παιδί και αυνανισμός
* Πολύ συνηθισμένη κατάσταση που μπορεί να εμφανισθεί στην ηλικία 10 μηνών.
* Το βρέφος ή το νήπιο, συχνά το "βρίσκουμε" να είναι σε κάποιο άλλο χώρο, ιδρωμένο με κατακόκκινο πρόσωπο.
* Μερικές φορές, φθάνουν στο ακραίο σημείο, και το κάνουν επιδεικτικά και σε δημόσιο χώρο μπροστά μας.
* Ενώ είναι κάτι συνηθισμένο, "φυσιολογικό" και αναμενόμενο η πολύ μεγάλη συχνότητα υποδηλώνει μεγάλο άγχος (αποχωρισμός μαμάς - για την δουλειά, διαζύγιο γονιών, γέννηση άλλου παιδιού, απώλεια (θάνατος) παππού-γιαγιά).
* Δεν απειλούμε το παιδί, ότι κινδυνεύει η σωματική ή πνευματική του υγεία.
* Δεν το μαλώνουμε, δεν το γεμίζουμε με άσκοπες - επικίνδυνες ενοχές, σχετικά με την σεξουαλικότητα.
* Αν αντιληφθούμε πως αυνανίζεται σε άλλο χώρο, δεν το διακόπτουμε έως ότου ολοκληρώσει την πράξη του.
* Αν, όμως - αντιληφθούμε πως είναι ακόμη στην αρχή, με τρυφερό τρόπο, του αποσπάμε την προσοχή, προσφέροντας του - ισχυρό κίνητρο να κάνει κάτι διαφορετικό.
* Το παιδί "τυχαίος μάρτυρας" σε μια πολύ "προσωπική" στιγμή των γονέων του
Ένα τέτοιο γεγονός, ένας γονιός ΔΕΝ θέλει να το ζήσει ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του. Σε κάποια πολύ προσωπική - καυτή, στιγμή στο κατώφλι της πόρτας ξεπροβάλλει ενα παιδικό κεφάλι και όλα..."στην φόρα"! Καταρχήν είναι καλό να είσθε προετοιμασμένοι περνώντας υπόψιν σας το ταμπεραμέντο και την αγωγή που του δώσατε μέχρι τώρα. Εννοώ πως αν ανοίγει πόρτες, χωρίς να ζητά αδεία κλπ.... τότε ήταν επόμενο να έρθει το κακό! Όμως, αν γίνει.... τότε ΔΕΝ είναι τόσο φοβερά τα πράγματα. Είναι αδύνατο ένα μικρο παιδί (έως τα 4-5) χρόνια του να αντιληφθεί "το τι παιζει". Είναι το ίδιο ακριβώς πράγμα, με τις χυδαίες βρισιές που τις παπαγαλίζει χωρίς να καταλαβαίνει το νόημα τους.

Όμως στην περίπτωση μας υπάρχουν κάποιες ιδιαιτερότητες.
Αν το παιδί δει ιδιαίτερες "ακροβατικές ασκήσεις", η ακούσει "κραυγές - σαν του ΠΑΟΚΤΣΗ που βάζει γκολ" τότε μπορεί να σκεφθεί ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ! Να τα ερμηνεύσει σαν καυγά, σαν βια του ενός γονιού, και τους αναστεναγμούς σαν κλάμα πόνου. Ασφαλώς με μια τέτοια ερμηνεία γεγονότων θα σοκαριστεί ανεπανόρθωτα.

Πως αντιδρούμε;
Όσο και να ειναι φοβερό το σοκ μας, ΨΥΧΡΑΙΜΑ! Χωρίς υστερικά κλάματα απο ενοχές, χωρίς βρισιές στον "αφηρημένο - Ανυπόμονο" σύντροφο που ξέχασε να κλειδώσει... ζητάμε ΗΡΕΜΑ απο το παιδί να ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ στο δωμάτιο του. Με τίποτε δεν πρέπει να μείνει, ώστε να δει όσα δεν ειχε προλάβει να δει. Είμαστε ξεκάθαροι. "Πήγαινε και αμέσως ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ να το συζητήσουμε." ΤΕΛΟΣ!
Ντυνόμαστε - προφανώς, και οι δυο γονείς (πάντα) πηγαίνουν στο δωμάτιο του. Μην μείνει ο ένας γονιός πίσω με άλλοθι... ντρέπομαι τόσο, η "να κάνω ένα φρεσκαρισματακι". Εκεί η κουβέντα μας ξεκινά με μια αγαπημένη.... φράση των ενηλίκων..."αγάπη μου....δεν είναι αυτό που νομίζεις".
Και πραγματικά, αυτό εννοούμε... Θέλουμε δηλαδή να κάνουμε σαφές πως ότι έγινε δεν ήταν θύμος, αλλά με επιθυμία και των δυο γονέων, και το σπουδαιότερο πως οι σκηνές ειναι μια ειδική μορφή αγάπης ανάμεσα στους μεγάλους. Του εξηγούμε πως η ΑΓΑΠΗ δεν πρέπει να είναι μόνον όμορφα λόγια αλλά και πράξεις (ΑΓΓΙΓΜΑΤΑ - θα το ονομάσουμε) με κάποιες διαφορές και διαβαθμίσεις. Δηλ. πράξη αγάπης ειναι το φιλί (στο μάγουλο ή στο στόμα) αλλά το κάθε ένα εχει διαφορετικό προορισμό. Έχει τεράστια σημασία να ΜΗΝ (από ενοχές) οι γονείς "λεκιάσουν" την στιγμή του σεξ. Λόγια, όπως "συγγνώμη, δεν θα ξανασυμβεί" κλπ, πιθανότατα θα κάνουν το παιδάκι να νομίσει πως ότι "είδε" ηταν ένα "λάθος" που δεν θα ξανασυμβεί. Ίσως καταλαβαίνετε πως στην κρίσιμη ηλικία διαμόρφωσης χαρακτήρα, τέτοιες αντιλήψεις αλλοιώνουν την σεξουαλική του ωρίμανση.

Μετά τις εξηγήσεις, αν ειναι νύχτα, θα κοιμηθεί ολη η οικογένεια μαζί στο σαλόνι. Όχι στον "τόπο του εγκλήματος - στην κρεβατοκάμαρα" αλλά ποτέ στο ΔΩΜΑΤΙΟ του παιδιού. Γιατί; διότι θα κάνει έναν απλό (αλλά ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟ) ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟ. Μένουν στο δωμάτιο μου, γιατί έχουν "λερωμένη την φωλιά τους" και θέλουν να με καλοπιάσουν. Δεν απολογούμαστε - ειδικά - για ένα τέτοιο θέμα. Όμως πρέπει να είναι όλοι ΜΑΖΙ. Για να σιγουρευτεί το παιδί πως δεν θα "ξαναμαλώσουν"(αν δεν αποδεχθεί τις εξηγήσεις τους). Και το σπουδαιότερο...για να μην "πληρώσει την νύφη" ο απρόσεκτος που άφησε την πόρτα ανοικτή, ' η "κυρία" που ούρλιαζε σαν τον ΠΑΟΚτση στην εξέδρα.

Τώρα εάν το παιδί είναι μεγαλύτερο και καταλαβαίνει η τακτική είναι η ιδία. Δεν ΑΠΟΛΟΓΟΥΜΑΣΤΕ. Εφόσον μάλιστα το παιδί - ανοίξει κλειστή πόρτα, τότε έχουμε δικαίωμα και -ίσως- υποχρέωση να περάσουμε σε αντεπίθεση. Δηλαδή του ζητάμε εξηγήσεις, γιατί παραβίασε την ιδιωτικότητα της κλειστής κρεβατοκάμαρας. Μην δείξετε αφέλεια και δεχθείτε εξηγήσεις όπως "διψούσα", είδα "κακό όνειρο", είδα "Φως,και είπα να πω ένα γεια"

Φίλοι μου, μια τελευταία συμβουλή. ΔΕΝ σας έγραψα σατυρικό άρθρο, για να γελάσουμε παρέα. Να θυμόσαστε - σαν ενήλικες - να πολεμάτε για τα ανθρώπινα δικαιώματα σας, ένα εκ των οποίων -συχνά υποτιμημένο- είναι το να απολαμβάνετε το σεξ χωρίς ενοχές και ιδεασμούς
* Πως θα μιλήσω στο παιδί μου για το σεξ
Η ερώτηση "Πως θα μιλήσω στο παιδί μου για το σεξ;" συνεχίζει να προκαλεί, ακόμη και σήμερα, άγχος και αμηχανία στους περισσότερους γονείς. Η "ιστορία" του σεξ επιβάλλεται ωστόσο να ειπωθεί από το δικό τους στόμα...

Το γεγονός πως ο ίδιος ο γονέας πιθανότητα να μην είχε πληροφορηθεί από τους του γονείς για το το σεξ κάνει ακόμη πιο δύσκολη την προσπαθεί του να μιλήσει στο παιδί του για σεξουαλικά θέματα. Πολλές φορές μάλιστα είναι το ίδιο το παιδί που θέτει ερωτήματα γύρω από το σεξ, φέρνοντας τον γονέα, που δεν έχει προετοιμαστεί, σε ακόμα πιο δύσκολη θέση. Στην περίπτωση όπου το ίδιο το παιδί εν έχει θίξει το θέμα του σεξ, είναι ωφέλιμο να το φέρει στην επιφάνει ο ίδιος ο γονέας. Ένας εύκολος τρόπος για να το καταφέρει αυτό είναι να χρησιμοποιήσει καθημερινές καταστάσεις. Για παράδειγμα, σκεφτείτε πως περπατάμε με την κόρη σας στον δρόμο και εκείνη παρατηρεί μια έγκυο γυναίκα σχολιάζοντας το πόσο μεγάλη κοιλιά έχει! Η εικόνα αυτή αποτελεί μια καλή αφορμή για να μπορέσετε να μιλήσετε για την αναπαραγωγική διαδικασία.

Τα 5 πρώτα βήματα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών

1. Για ποια θέματα πρέπει να του μιλήσω πρώτα;
Οι διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα αποτελούν ίσως το πρώτο θέμα συζήτησης με το παιδί σας. "Πως διαφέρουν τα κορίτσια από τα αγόρια;". Μόλις αυτό γίνει κατανοητό από το παιδί, η αμέσως επόμενη απορία του συνήθως είναι "μαμά, πως γίνονται τα παιδιά;". Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά γίνονται συχνός εφιάλτης για τον νεαρό γονιό ο οποίος, έχοντας να διαλέξει ανάμεσα στον "πελαργό" και την πραγματικότητα, πολλές φορές διαλέγει το πρώτο. Όταν όμως αποφασίσει το δεύτερο, είναι σημαντικό να λάβει σοβαρά υπόψη του την ηλικία και το επίπεδο ωριμότητας του παιδιού του.

2. Πόσα να πω;
Το παιδί δεν χρειάζεται υπερβολικά πολλές πληροφορίες και επεξηγήσεις οι οποίες ούτως ή άλλως θα το μπερδέψουν και δεν θα είναι δυνατό να τις κατανοήσει. Οι απαντήσεις πρέπει να είναι σύντομες και στοχευμένες στην ερώτηση που απευθύνει το παιδί.

3. Ποτέ να κάνω τη "μεγάλη κουβέντα;
Όσο πιο νωρίς γίνει η πρώτη συζήτηση τόσο πιο άνετοι θα αισθάνονται οι γονείς αλλά και το ίδιο. Έτσι, το παιδί όταν μεγαλώσει θα νιώθει την ασφάλεια να απευθυνθεί σε εσάς με ανάλογες ανησυχίες. Μπορούμε να ξεκινήσουμε να μιλάμε στο παιδί από την ηλικία των τεσσάρων έως έξι ετών. Στην ηλικία των έξι ετών το παιδί είναι χρήσιμο να ενημερώνεται με επιστημονικό και προσαρμοσμένο στην ηλικία του τρόπου για την ανατομία και τη φυσιολογία των γεννητικών του οργάνων, τη σημασία τους, τη φροντίδα τους, τις ομοιότητες και διαφορές των δύο φύλων. Όσο θα μεγαλώνει το παιδί οι ερωτήσεις θα γίνονται όλο και πιο "δύσκολες". Ο γονέας θα πρέπει να απαντήσει σε θέματα όπως η περιγραφή της σεξουαλικής επαφής, η περίοδος στο κορίτσι, η ονείρωξη, ο αυνανισμός και η αντισύλληψη.

4. Γιατί πρέπει να είμαι εγώ αυτός που θα το ενημερώσει;
Όταν βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση αξίζει να θυμόμαστε ότι τα θέματα αυτά θα τα πληροφορηθεί κάποια στιγμή το παιδί από τις παρέες, την τηλεόραση και φυσικά το Διαδίκτυο. Όταν όμως τα αναφέρουμε εμείς στο παιδί μας, βάζουμε τη σφραγίδα της εγκυρότητας των πληροφοριών αυτών χωρίς το παιδί να αμφιταλαντεύεται για το τι αποτελεί αλήθεια και τι παραπληροφόρηση. Άλλωστε για κάθε παιδί ο γονιός είναι αυτός που αποτελεί την πιο αξιόπιστη πηγή για το ίδιο.

5. Τι πρέπει να γνωρίζω;
Για να είναι εφικτή η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο ίδιος ο γονέας να έχει επαρκείς γνώσεις σεξουαλικής αγωγής. Η δική του σωστή ενημέρωση και γνώση αποτελούν ευθύνες που φέρει σήμερα ο πιο συνειδητοποιημένος γονέας για να επικοινωνήσει την αλήθεια στο παιδί του. Για παράδειγμα, ένας πατέρας που ενοχοποιεί τον αυνανισμό θεωρώντας τον κάτι παθολογικό, είναι φυσικό να μην μπορέσει να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του γιου του για βοήθεια όταν εκείνος περάσει το κατώφλι της εφηβείας. Τα παιδιά διαισθάνονται ποτέ οι γονείς τους νιώθουν άβολα με κάτι. Αν αντιληφθούν επόμενος κάτι τέτοιο, τότε είναι πολύ πιθανό να μην εκφράσουν ανοιχτά μελλοντικές απορίες τους ή ακόμα και να θεωρήσουν ότι "αφού το σεξ είναι κάτι που κάνει τη μαμά και τον μπαμπά να αισθάνονται άβολα, άρα θα είναι κάτι κακό".
* Τι να πείτε στα παιδιά για την οικονομική κρίση
Μιλήστε τους για την οικονομική κρίση ανάλογα με την ηλικία τους:
1. Ενημερώστε τα παιδιά προσχολικής ηλικίας και των πρώτων τάξεων του δημοτικού για την οικονομική κατάσταση, χωρίς να αναφερθείτε σε λεπτομέρειες. Ο τρόπος την ενημέρωσης πρέπει να είναι καθησυχαστικός.
2. Εξηγήστε στους εφήβους με λεπτομέρειες τα οικονομικά του νοικοκυριού, χωρίς ψεύτικα καθησυχαστικά λόγια.

* Ενημερώστε τα ότι η κρίση έχει πλήξει τις περισσότερες οικογένειες.
* Συζητήστε μαζί τους για τις περικοπές που αναγκαστικά θα πρέπει να γίνουν στην καθημερινότητά τους.
* Καθησυχάστε τα, λέγοντας ότι η κρίση είναι προσωρινή και πως θα την αντιμετωπίσετε ενωμένοι, σαν ομάδα.
* Σε περίπτωση απώλειας της δουλειάς, οι γονείς πρέπει να πουν στα παιδιά ότι πρόκειται για προσωρινή κατάσταση. Έτσι, τα παιδιά θα νιώσουν ασφαλή.

Και τι να μην πείτε
* Μην τρομοκρατείτε τα παιδιά. Μιλήστε καθησυχαστικά και με ειλικρίνεια.
* Αποφύγετε αρνητικά φορτισμένες εκφράσεις, όπως "δεν θα έχουμε ψωμί να φάμε", "χρεοκοπήσαμε". Αντί να τα ενημερώσετε, θα τα πανικοβάλλεται.
* Καλό είναι να μην συζητάτε το θέμα της κρίσης με τρίτους, μπροστά στα παιδιά, δεν χρειάζεται να τα φορτώνετε με άγχος..
Το παιδί μας μπροστά στην "θέα του γυμνού σώματος" ενός γονιού.
Στο βασικό ερώτημα κάθε γονιού (κυρίως των μαμάδων) αν έχει το δικαίωμα να κάνει μπάνιο μαζί με το παιδί του, η απάντηση είναι το… ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ.

• Στις πολύ μικρές ηλικίες δεν είναι σφάλμα η μαμά να κάνει μπάνιο μαζί με το κοριτσάκι ή το αγοράκι της. Όταν όμως το αγοράκι της, (ειδικά αυτό) φτάσει στα 3,5 χρόνια, όχι μόνο δεν έχει νόημα, αλλά είναι και ριψοκίνδυνο να συνεχίσει αυτή τη πρακτική. Όταν όμως το παιδί είναι κορίτσι, ίσως και λίγο παραπάνω – αν και δεν βρίσκω καμία λογική σε τέτοιες "προχωρημένες" πεποιθήσεις.

• Όταν οι γονείς, ξεντύνονται και σκοπεύουν να μείνουν με εσώρουχα, δεν είναι απαραίτητο να "κλειδώνονται" στην κρεβατοκάμαρα αλλά καλό θα είναι να γυρνούνε πλάτη προς το παιδί "προστατεύοντας" από θέαση τα απόκρυφα μέρη του σώματος τους. Εδώ είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε, πως είναι χρήσιμο, ο γονιός να "αποκρυπτογραφήσει" τα συναισθήματα του παιδιού, παρατηρώντας προσεκτικά το πρόσωπο του. Τι εννοώ;
Μερικά παιδιά, εφόσον στρέφουν αλλού το πρόσωπό τους, στην θέα ενός ημίγυμνου σώματος, είναι αδικαιολόγητο να αγνοούμε τα συναισθήματα τους, και με ευκολία να ξεντυνόμαστε μπροστά τους. Ίσως κάποια φόρα να συμβεί και το αντίθετο!! Μερικά παιδιά – συνήθως αγόρια- πέρα από το αρχικό κοίταγμα της περιέργειας, συνεχίζουν να κρατούν κρατημένο το βλέμμα, στο ημίγυμνο-γυμνό σώμα ζητώντας μάλιστα κάποιες φορές, να το αγγίξουν. Προφανώς, δεν είναι κάτι τέτοιο απαγορευτικό – ειδικά αν πρόκειται για παιδί μικρής ηλικίας- αλλά όπως είπαμε για παιδιά, ειδικά αγόρια άνω των 4 χρόνων, καλό θα είναι τέτοια γεγονότα να μην επαναλαμβάνονται.

• Αν το παιδί εισβάλλει απότομα, χωρίς προειδοποίηση (είτε με λόγια είτε με χτύπημα της πόρτας), στο υπνοδωμάτιο της οικογένειας ή στο μπάνιο και αντικρύσει το εντελώς γυμνό σώμα ενός γονιού ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΥΣΤΕΡΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΟΥΤΕ ΦΩΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΛΩΜΑΤΑ!!. ΑΠΛΑ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΒΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΕΞΩ (ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΛΕΞΗ). Κατόπιν, εφόσον ντυθούμε, φωνάζουμε το παιδί να έρθει κοντά μας (του ζητάμε δηλαδή να σταματήσει το παιχνίδι του ή να κλείσει την τηλεόραση αν βλέπει) και με ήρεμο αλλά πολύ σοβαρό τρόπο του εξηγούμε πως "κλειστή πόρτα" σημαίνει κάτι πολύ σημαντικό!!! Προσωπική στιγμή, που κανένας, (όσο αγαπημένος και να είναι) δεν την παραβιάζει. Επειδή το παιδί μπορεί να αντιπαραθέσει το ότι ο μπαμπάς ή η μαμά ανοίγουν την κλειστή πόρτα, είναι πολύ σημαντικό να προλάβουμε μια τέτοια ερώτηση, ξεκαθαρίζοντας πως οι ρόλοι του μπαμπά ή της μαμάς είναι εντελώς διαφορετικοί από τους δικούς του.

Είναι απολύτως σημαντικό, να μην υποτιμάμε ποτέ την νοημοσύνη τους. Είναι απολύτως ικανά μετά από κάποια ηλικία, να καταλάβουν ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΟΡΟΥΣ, ΑΡΚΕΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΤΥΠΩΣΟΥΜΕ ΜΕ ΣΑΦΗΝΕΙΑ (ΛΟΓΙΑ ΣΤΑΡΑΤΑ) ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ. Δηλαδή, ποτέ δε βάζουμε "όρους" και κανόνες συμβίωσης χαζογελώντας με το παιδί μας.
* Βρήκα ψείρες, στο κεφάλι του. Ντρέπομαι, μήπως το κακοχαρακτηρίσουν. Τι να κάνω;
Πως κολλάμε ψείρες;
Η ψείρα μεταδίδεται από παιδί σε παιδί με άμεση επαφή των κεφαλιών τους ή και με την ανταλλαγή μολυσμένων προσωπικών αντικειμένων (κασκόλ, κορδέλες).Οι ψείρες σέρνονται στο τριχωτό του κεφαλιού, αλλά δε μπορούν ούτε να πηδήξουν, ούτε να πετάξουν.

Οι ψείρες μπορεί να μολύνουν οποιονδήποτε ηλικία, αλλά τα παιδιά 3-11χρονών κινδυνεύουν περισσότερο.

Ενοχλήματα
Το κύριο ενόχλημα είναι η έντονη φαγούρα στο κεφάλι.
Το ξύσιμο του τριχωτού της κεφαλής προκαλεί γδαρσίματα και τοπικές μολύνσεις, νευρικότητα και αϋπνία.

Πως γίνεται διάγνωση;
Εάν υποψιάζεστε, ότι το παιδί σας έχει ψείρες εξετάστε το κεφαλάκι του με ένα δυνατό φως χρησιμοποιώντας μεγεθυντικό φακό. Οι ψείρες και καταφέρνουν συχνά να κρυφτούν, όμως σταματούν με το νερό και έτσι είναι ευκολότερος ο εντοπισμός τους σε βρεγμένα μαλλιά. Μπορεί αν είμαστε τυχεροί να δούμε ψείρες που κινούνται(σέρνονται) στο τριχωτό του κεφαλιού(γκριζωπά μικροσκοπικά ζωύφια) και/ή ακίνητες ασπριδερές κόνιδες, στέρεα κολλημένες στις τρίχες συνήθως κοντά στη βάση τους.

Η σίγουρη διάγνωση μπαίνει με την ανεύρεση ψειρών στο τριχωτό του κεφαλιού με το «ξεψείριασμα», το οποίο γίνεται με ειδική πυκνή χτένα.
Το σωστό ξεψείριασμα περιλαμβάνει την παρακάτω διαδικασία:
  • Πριν χρησιμοποιήσουμε πυκνής χτένας πρέπει να ξεμπλέξουμε τα μαλλιά με κανονική βούρτσα ή χτένα είτε τα μαλλιά είναι στεγνά ή βρεγμένα. Εάν τα μαλλιά είναι βρεγμένα η χρησιμοποίηση μαλακτικού (contioner) κάνει το χτένισμα ευκολότερο.
  • Τοποθετείστε την πυκνή χτένα στην κορυφή του κεφαλιού ακουμπώντας την στο κρανίο. Τραβήξτε τη χτένα κατά μήκος των τριχών από τη ρίζα μέχρι το άκρο τους. Μετά από κάθε «χτενιά» εξετάστε προσεκτικά τη χτένα για ψείρες ή κόνιδες.
  • Χτενίστε όλο το κεφάλι τουλάχιστον 2 φορές.

Οι ψείρες είναι δυσκολότερο να βρεθούν καθώς κινούνται και κρύβονται. Εάν βρίσκετε μόνο κόνιδες σε ένα παιδί, που έχει κάνει πρόσφατα θεραπεία θα πρέπει να απομακρύνετε τις κόνιδες και να επαναλάβετε το ξεψείρισμα σε 3-4 μέρες. Σε ένα παιδί όμως που δεν έχει υποβληθεί προηγουμένως σε θεραπεία ανεύρεση κόνιδας απαιτεί αντιφθειρική αγωγή.


Αντιμετώπιση

  • * Εάν θέλετε να αποφύγετε τα αντιφθειρικά φάρμακα ή το παιδί είναι πολύ μικρό(κάτω από 2χρονών) μια μέθοδος απομάκρυνσης των ψειρών από τα μαλλιά είναι το υγρό κτένισμα. Βρέχουμε τα μαλλιά του παιδιού και προσθέτουμε κάποιο λιπαντικό(μαλακτικό μαλλιών), ξύδι (χρησιμοποιούμε 1/1ξύδι με νερό, γιατί το ξύδι έχει την ιδιότητα να διαλύει την κολλώδη ουσία που χρησιμοποιεί η ψείρα για να κολλήσει τις κόνιδες στα μαλλιά) και κτενίζουμε όπως στο ξεψείριασμα για 10 λεπτά ανάλογα με το μήκος και το πάχος της τρίχας. Επαναλαμβάνουμε κάθε 3-4 μέρες για 2 εβδομάδες. Η μέθοδος αυτή είναι χρονοβόρα και πρέπει να επαναλαμβάνεται για αρκετές εβδομάδες, είναι όμως πλήρως ασφαλής.
  • * Στα φαρμακεία κυκλοφορούν διάφορα σκευάσματα σε διάφορες μορφές (σαμπουάν, λοσιόν, ζελέ, κρέμα κ.λ.π.) που περιέχουν φθειροκτόνες ουσίες και είναι αρκετά αποτελεσματικά. Τα περισσότερα από αυτά σκοτώνουν μόνο τις ζωντανές ψείρες και δεν καταστρέφουν τα αυγά τους(κόνιδες). Έτσι, θα πρέπει να επαναλάβουμε τη θεραπεία μετά 7-10 μέρες(κάποιοι συνιστούν την 1η την 7η και την 14 μέρα ως πιο αποτελεσματικό θεραπευτικό σχήμα) για να εξολοθρεύσουμε και τις νέες ψείρες που στο μεσοδιάστημα θα έχουν εκκολαφθεί. Αυτές οι ουσίες απορροφούνται ελάχιστα από το δέρμα, αλλά είναι καλύτερο να μη τις χρησιμοποιούμε σε μικρά παιδιά ηλικίας κάτω των 2 χρόνων.
  • * Μετά την τοπική θεραπεία φορέστε στο παιδί καθαρά ρούχα και πλύνετε τα ρούχα που φορούσε, τα κλινοσκεπάσματα, τις πετσέτες σε ζεστό νερό 60°C.
  • * Πλύνετε με σχολαστικότητα με ζεστό νερό για τουλάχιστον 5 λεπτά οποιοδήποτε αντικείμενο χρησιμοποίησε το παιδί στη διάρκεια των τελευταίων δύο ημερών.
  • * Αντικείμενα που δεν είναι δυνατόν να πλυθούν και θεωρούμε ότι το παιδί μας έχει χρησιμοποιήσει τα φυλάσσουμε κλεισμένα σε μια πλαστική σακούλα για 2 εβδομάδες (οι ζωντανές ώριμες ψείρες θα πεθάνουν σε 2 μέρες και οι κόνιδες θα εκκολαφθούν και θα πεθάνουν σε συνολικά 2 εβδομάδες).
  • * Στη συνέχεια απλώς σκουπίστε με την ηλεκτρική σκούπα πατώματα και έπιπλα, καθώς και τα καθίσματα του αυτοκινήτου.
  • * Εξετάστε τα μαλλιά και το κεφάλι όλων των μελών της οικογένειας και θεραπεύστε όσους έχουν μολυνθεί.
  • * Ενημερώστε το Σχολείο του παιδιού . Μετά το υγρό κτένισμα ή την εφαρμογή της τοπικής φαρμακευτικής αγωγής το παιδί μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο.
  • * Μη χρησιμοποιείτε ή ανταλλάσετε χτένες, βούρτσες μαλλιών, καπέλα, σκούφους, πετσέτες, κλινοσκεπάσματα, παιχνίδια και γενικώς αντικείμενα που χρησιμοποιεί άτομο που έχει φθειρίαση του τριχωτού του κεφαλιού.
  • * Εάν έχουμε κοιμηθεί στο ίδιο κρεβάτι με άτομο που έχει ψείρες πρέπει να υποβληθούμε σε θεραπεία
* Η ακράτεια ούρων στο παιδί μας: ένα τόσο ενοχλητικό σύμπτωμα.
Η ανεξέλεγκτη ούρηση ενός παιδιού βασικά χωρίζεται σε 2 μεγάλες κατηγορίες:
α) ούρηση κατά τη διάρκεια της νύχτας – και ονομάζεται νυχτερινή ενούρηση και
β) ακράτεια ούρων κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Σε συντριπτική πλειοψηφία, τα παιδιά με αυτό το πρόβλημα εμφανίζουν νυχτερινή ενούρηση. Δηλαδή, δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα ούρα τους – κατά τη διάρκεια της νύχτας- και ουρούν στα εσώρουχα τους ή στην πάνα εάν αναγκαστικά τα φοράμε. Είναι ένα αρκετά συνηθισμένο σύμπτωμα, σε παιδιά ηλικίας έως 4 χρονών. Οφείλεται σε μια ανωριμότητα του μυ που κρατά "κλειστή" την ουροδόχο κύστη. Υπάρχουν και άλλες θεωρίες, που εξηγούν αυτό το φαινόμενο όπως η παραγωγή σε μικρότερη ποσότητα από το κανονικό, της αντιουρητικής ορμόνης. Η ακριβής αιτιολογία δεν είναι εντελώς ξεκαθαρισμένη - αν και για τους περισσότερους γονείς, αυτό που μετράει είναι το δυσάρεστο αποτέλεσμα της "βρεγμένης νύχτας".

Η νυχτερινή ενούρηση χωρίζεται σε 2 μεγάλες – και πολύ χρήσιμες ομάδες, την πρωτοπαθή και στην δευτερογενή ενούρηση.

Σαν πρωτοπαθή ενούρηση, εννοούμε εκείνες τις περιπτώσεις που το παιδί καθόλου δεν κατάφερε να ελέγξει την ούρηση του, δηλαδή το παιδί εκείνο που δεν μπόρεσε ποτέ να μείνει "στεγνό" το βράδυ. Ενώ - σαν δευτεροπαθή ενούρηση – εννοούμε τις περιπτώσεις που το παιδί είχε μεν μείνει στεγνό για αρκετούς μήνες, αλλά ξαφνικά άρχισε να ξαναβρέχεται το βράδυ στον ύπνο του. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις (που ήταν ήδη για καιρός στεγνό) είναι απαραίτητο να αποκλείσουμε μια ουρολοίμωξη. Συνεπώς θα πρέπει να κάνουμε γενική ούρων και καλλιέργεια ούρων.

Οι περισσότερες όμως περιπτώσεις που το παιδί ουρεί πάνω του- ενώ είχε καθαρίσει – έχουν ψυχολογικό υπόβαθρο. Π.χ. η γέννηση ενός μικρού αδερφού ή ο θάνατος αγαπημένου προσώπου (παππού, γιαγιάς) ή διαζύγιο γονέων αναστατώνει υπέρμετρα το παιδί προκαλώντας εκτός άλλων συμπτωμάτων και την ακράτεια των νυχτερινών ούρων του.

Επειδή όπως προαναφέραμε στις πιο πολλές περιπτώσεις πρωτοπαθούς ενούρησης, δεν υπάρχει ασθένεια (ουρολοίμωξη) ούτε δραματικός στρεσογόνος παράγοντας, αλλά η ανωριμότητα του νευρικού συστήματος της κύστης του παιδιού, καλό θα είναι να υπομένουμε έως τα 4-5 χρόνια του. Άλλωστε αυτός είναι και ο ορισμός της νυχτερινής ενούρησης. Δηλαδή, ανεξέλεγκτη- νυχτερινή ούρηση μετά τα χρόνια. Είναι αναμφίβολο γεγονός πως όλη η οικογένεια αναστατώνεται από αυτά τα συμβάντα. Το μεν παιδί αισθάνεται ντροπή, οι δε γονείς εκτός από στεναχώρια έχουν και λίγο θυμό για όλα όσα ακολουθούν… (λερωμένα στρώματα, δυσάρεστες μυρωδιές κτλ).

Δυστυχώς δεν υπάρχει δραστική θεραπεία. Στα περισσότερα παιδιά, η κύστη σταδιακά ωριμάζει και το πρόβλημα αραιώνει πολύ σε συχνότητα (μια ή δύο φορές την εβδομάδα ή και εξαφανίζεται). Είναι λογικό οι γονείς να χρησιμοποιήσουνε τις πάνες – που έβαζαν όταν το παιδί ήταν μωρό. Και όμως αυτή η τόσο ανθρώπινη, λογική αντίδραση τους, έχει αρνητικά αποτελέσματα. Σε πάρα πολλά παιδιά, σχετικά μεγαλούτσικης ηλικίας , που όλη την ημέρα είναι στεγνά, η χρησιμοποίηση το βράδυ της πάνας είναι κάτι "προσβλητικό".

Είναι γνωστό σε όλους, πως αρκετές φορές, η ενούρηση έχει κληρονομική προδιάθεση.

Τι μπορεί να κάνει ένας γονιός;
‘Ένας χρήσιμος πρακτικός τρόπος, είναι να περιορίσει πολύ τα υγρά (νερό, γάλα) που πίνει ένα παιδί τις βραδινές ώρες. Γνωρίζουμε πως μετά τη λήψη κάποιων υγρών, αυτά (τα υγρά) θα αποβληθούν σαν ούρα μετά από μερικές ώρες. Άρα, καλό θα είναι να τρώει το βραδινό του και συνεπώς να πίνει και τα υγρά νωρίς, το αργότερο στις 8 η ώρα το απόγευμα. Επομένως, όσο ακόμα είναι νωρίς- και οι γονείς είναι ξύπνιοι – γύρω στις 12.00-12.30 το βράδυ, σηκώνουν το παιδί να πάει να ουρήσει στην τουαλέτα. Υπάρχουν και οι τεχνικές της "διακοπής" της ούρησης (να ζητήσουν από το παιδί την ώρα που ουρεί, να τα κρατήσει για λίγο και μετά να συνεχίσει την ούρηση του- σαν κάποιο είδος γυμναστικής της κύστης- αλλά η προσωπική μου γνώμη ότι όλα αυτά είναι μόνο λόγια και αδύνατον να εφαρμοστούν στην πραγματικότητα.

Ένας άλλος πρακτικός τρόπος, που ενώ δεν λύνει το θέμα, τουλάχιστον ελαχιστοποιεί τις "ζημιές" του βρεγμένου στρώματος, είναι τα πλαστικά καλύμματα τους. Με μια κουβέντα σε τέτοια παιδία χρειάζεται απίστευτη υπομονή και αντοχή.

Όσον αφορά την πολύ σπανιότερη ημερησία ούρηση (δηλαδή ένα παιδί να μην μπορεί να ελέγξει την διαφυγή ούρων, ούτε την ημέρα), εκεί τα πράγματα είναι σαφώς διαφορετικά. Απαιτείται ουροδυναμικός έλεγχος και κατά πάσα πιθανότητα στα παιδιά, θα δοθούν ειδικά φάρμακα – ικανά να ρυθμίσουν τον "μυϊκό τόνο" του σφιγκτήρα της ουροδόχο κύστης.
* Ντρέπομαι πολύ που μυρίζει η αναπνοή του. Λέτε να φταίνε τα δόντια του;
Όσο και αν σας φαίνεται περίεργο η κακοσμία αναπνοής είναι ένα σχετικά συχνό φαινόμενο στα παιδία ( στο 15-20% των παιδιών). Οι βασικές αιτίες μπορούν να χωριστούν σε 4 ομάδες.
Α) Τοπικές αιτίες
Β) Γενικότεροι λόγοι
Γ) Εξαιτίας λήψης φαρμάκων
Δ) Ξηροστομίας

Αναλυτικότερα οι τοπικές αιτίες είναι λόγω:
• Σήψη (μόλυνση) στο στόμα. Εννοούμε καταστάσεις με φθορά των δοντιών (τερηδόνα). Στα σάπια δόντια αναπτύσσονται μικρόβια που προκαλούν την κακοσμία.
• Σήψη (μόλυνση) στη μύτη. Εννοούμε καταστάσεις όπου τα απλά κρυολογήματα-με συνάχι, εξελίσσονται στην πυώδη ρινίτιδα (πράσινες πηχτές μύξες).
• Μόλυνση στα ιγμόρεια (ιγμορίτιδα). Η ιγμορίτιδα είναι τις πιο πολλές φορές αποτέλεσμα μόλυνσης στην μύτη που δεν αντιμετωπίστηκε με φάρμακα (αντιβιοτικά).
• Αμυγδαλίτιδα.
• Αφθώδης στοματίτιδα.
• Ατροφική ρινίτιδα στα κορίτσια της εφηβείας ,κυρίως τις ημέρες τις περιόδου. Λόγω μείωσης τις παραγόμενης βλέννας η ξηρότητα της περιοχής οδηγεί σε κακοσμία.

ΓΕΝΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΚΑΚΟΣΜΙΑΣ:
Πρόκειται για πολύ σπανιότερες καταστάσεις σε νοσήματα του στομάχου, ήπατος και νεφρών. Βέβαια, σε πάρα πολλές περιπτώσεις η κακοσμία είναι από αέρια του στομάχου χωρίς όμως να υπάρχει κάποια παθολογική αιτία, αλλά απλά μια χαλάρωση της βαλβίδας ανάμεσα στο στομάχι και στον οισοφάγο.

Πολύ συχνά χρησιμοποιούμε τα αντιισταμινικά για διάφορες αιτίες. Είναι η πλέον αγαπητή ομάδα φαρμάκων των παιδιάτρων. Σκοπός των αντιισταμινικών είναι να ‘’στεγνώσουν’’ εκκρίσεις. Εκτός όμως από τις μύξες τα αντιισταμινικά στεγνώνουν και το σάλιο , που οδηγεί σε ξηροστομία και συνεπώς κακοσμία.
ΠΡΕΠΕΙ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΡΟΣΟΧΗ -ΟΤΑΝ ΑΝΑΖΗΤΑ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΚΟΣΜΙΑΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ- ΣΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΞΕΝΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΜΥΤΗ. Πολλά παιδιά προσχολικής ηλικίας, έχουν την συνήθεια να βάζουν μικρά παιχνιδάκια στη μύτη τους, χωρίς να το καταλάβουμε. Μετά την πάροδο αρκετού χρονικού διαστήματος, αρχίζει μια κακοσμία (μαζί με πράσινες μύξες) που ο παιδίατρος την αντιμετωπίζει με αντιβίωση. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΩΣΤΗ ΜΕΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΤΕΙ ΕΑΝ Η ΠΡΑΣΙΝΗ ΜΥΞΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ Η ΤΑ ΔΥΟ ΡΟΥΘΟΥΝΙΑ. Εάν είναι από το ένα ρουθούνι τότε να είστε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΠΩΣ Η ΚΑΚΟΣΜΙΑ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΞΕΝΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΩΡΛ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΝΑ ΤΟ ΑΦΑΙΡΕΣΕΙ.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΚΟΣΜΙΑΣ
Ανάλογα με την αιτία. Εάν πρόκειται για τερηδονισμένα δόντια, γρήγορα στον οδοντίατρο. Αν η αιτία είναι μια μόλυνση στη μύτη ( πυώδης ρινίτιδα) ή ιγμορίτιδα τότε χρειάζεται παρατεταμένη ( πάνω από 7 μέρες) αξιόπιστη αντιβίωση. Αν πρόκειται για πιθανό ξένο σώμα, εξαγωγή του από ΩΡΛ.
Σε μερικά παιδιά μεγάλη βοήθεια προσφέρει το συχνό βούρτσισμα της γλώσσας και η χρήση στα μεγαλύτερα παιδιά αντισηπτικών διαλυμάτων Συχνά βοήθεια προσφέρει το μάσημα της μαστίχας, διότι οι μασητικές κινήσεις αυξάνουν τη ροή του σάλιου και βοηθούν στην απομάκρυνση υπολειμμάτων τροφών . Τέλος, προσέχουμε την διατροφή. Χορηγούμε πολλά υγρά, όσο το δυνατόν περισσότερα φρούτα και λαχανικά και το σπουδαιότερο μειώνουμε σημαντικά τα λίπη των τροφών.
* Το κοριτσάκι μου λερώνει πολύ συχνά το εσώρουχο του, και βρίσκω υγρά στα εξωτερικά γεννητικά του όργανα- που είναι κατακόκκινα. Τι άραγε συμβαίνει;
Η κατάσταση αυτή με τα ερεθισμένα εξωτερικά γεννητικά όργανα του κοριτσιού και το υγρό στο εσώρουχο ονομάζεται αιδοιοκολπίτιδα. Είναι ένα συχνό πρόβλημα στην παιδική και εφηβική ηλικία. Πολλές φορές ταλαιπωρεί τόσο την οικογένεια όσο και τον παιδίατρο γιατί η αντιμετώπιση της παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες. Η βασικότερη αιτία, εκτός από τα χέρια ενός παιδιού στην περιοχή εκείνη είναι το χαμηλό επίπεδο- λόγω ηλικίας- των οιστρογόνων ( γυναικείες ορμόνες). Οι αιδιοκολπίτιδες εμφανίζονται συχνότερα το καλοκαίρι και το φθινόπωρο.

ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ Συνιστώνται συχνές πλύσεις με νερό, χαμομήλι, φυσιολογικό ορό. Βέβαια, δεν χρησιμοποιούμε τα μικρά μπουκαλάκια που είναι για τη μύτη, αλλά αγοράζουμε από το φαρμακείο μεγάλα μπουκάλια ( ενός λίτρου). Εάν το κοριτσάκι είναι μεγάλο και πηγαίνει μόνο του στην τουαλέτα, σιγουρευόμαστε πως μετά την ούρηση ή την κένωση του εντέρου, σκουπίζεται με το χαρτί υγείας σωστά. Εννοούμε η κίνηση από μπρος προς τα πίσω. Μην νομίζεται ότι όλα όσα είναι αυτονόητα για μας τους μεγάλους είναι κατανοητά και για τα παιδιά. Δείξτε τους τον σωστό τρόπο και να είστε αρκετές φορές κοντά τους (όταν σκουπίζονται) για να σιγουρευτείτε. Να χρησιμοποιείτε χαρτιά τουαλέτας, μαλακής υφής, χωρίς χρώμα. Να χρησιμοποιεί το παιδί βαμβακερά εσώρουχα και να αποφεύγετε – ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες- τα κολάν, και τα στενά εσώρουχα. Οι λόγοι είναι προφανείς. Στενά εσώρουχα κολάν ανεβάζουν ην τοπική θερμότητα, και προκαλούν ιδρώτα και ερεθισμό.
Όσον αφορά την φαρμακευτική αντιμετώπιση, αρκετή βοήθεια μπορεί να προσφέρει το πλύσιμο της περιοχής με αραιωμένο betadin. Δηλαδή, σε μια λεκανίτσα με νερό ρίχνουμε betadin και με ένα κυπελάκι ξεπλένουμε την ερεθισμένη περιοχή. Πολύ σπάνια ο γιατρός όταν αποτύχει με τα απλά αυτά ‘’τρικ’’ χορηγεί για λίγες μέρες αντιβίωση ( σε μορφή σιροπιού). ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ. ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΘΟΔΟ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ –ΣΩΣΤΑ- ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΥΓΡΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ. ΟΠΩΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΤΕ, ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΦΙΚΤΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΟΠΟΤΕ Η ΛΗΨΗ ΕΚΚΡΙΜΑΤΩΝ (ΥΓΡΩΝ) ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΣΚΟΠΗ.

Τέλος, καλό θα είναι να θυμόμαστε πως σε περιπτώσεις αδιοκολπίτιδων που δεν θεραπεύονται ή πολύ συχνά ξαναεπανέρχονται πρέπει να γίνει έλεγχος για το σάκχαρο του παιδιού.
* Νομίζω πως το παιδί μου κλέβει
* Είναι πολύ οδυνηρή μια τέτοια διαπίστωση για τον κάθε γονιό.
* Ωστόσο, τα μικρότερα παιδιά, δεν καταλαβαίνουν το αξιοκατάκριτο μιας τέτοιας πράξης.
* Κάποια παιδιά, κλέβουν από αντίδραση, γιατί κάτι τους έχει αναστατώσει στην ζωή τους, ή έχουν θυμώσει με τους γονείς τους και θέλουν με αυτόν τον τρόπο να τους ρεζιλέψουν.
* Το πλέον σημαντικό και χρήσιμο είναι να μάθει ο γονιός στο παιδί του να ξεχωρίζει το ΣΩΣΤΌ και το ΛΆΘΟΣ. Ένα παιδί κάτω των 2 - 3 χρόνων δεν μπορεί να καταλάβει αυτόν το διαχωρισμό. Όμως μετά τα 8-9 χρόνια μπορεί σαφέστατα να το αντιληφθεί.
*Δώστε με απλά λόγια να καταλάβει την έννοια της ιδιοκτησίας, λέγοντας του "αυτό το παιχνίδι είναι του Γιώργου, για σένα θα βρούμε κάτι άλλο για να παίζεις" ή "ας ρωτήσουμε τον Γιώργο, αν σου επιτρέπει να παίξεις με το παιχνίδι του.

Οι 5 ΤΕΛΙΚΈΣ συμβουλές για τους γονείς
1. Μην αντιδράσετε άμεσα εάν ανακαλύψετε ότι το παιδί σας κλέβει. Δώστε χρόνο στον εαυτό σας σας να σκεφτεί και μιλήστε του ήρεμα.
2. Προσπαθήστε να βρείτε την αιτία και να τη διορθώσετε.
3. Θυμηθείτε ότι τα παιδιά διδάσκονται από αυτά που κάνετε παρά από αυτά που λέτε.
4. Δώστε σε παιδιά και εφήβους ευκαιρίες να μάθουν να είναι υπεύθυνα με τα χρήματα, όπως, π.χ. να διαχειρίζονται τα δικά τους.
5. Αν -ως τιμωρία- τα αποκλείσετε από το χαρτζιλίκι, βεβαιωθείτε ότι εξακολουθούν να έχουν ήδη κάποια χρήματα να ξοδέψουν.
* Σεξουαλική Κακοποίηση
Τα παιδιά που έχουν πέσει θύματα ασέλγειας ή κακοποίησης εμφανίζουν ξαφνικές αλλαγές στη συμπεριφορά τους τονίζει στα «ΝΕΑ» ο ψυχίατρος - ψυχολόγος και πρόεδρος της Εταιρείας Ψυχολογικής Ψυχιατρικής Ενηλίκου και Παιδιού Ιωάννης Κούρος. Γι' αυτό τον λόγο οι γονείς πρέπει να είναι πάντα έτοιμοι και υποψιασμένοι να αντιληφθούν αυτά τα σημάδια:

1. Το παιδί σοβαρεύει και γίνεται πιο ευαίσθητο.
2. Ενα παιδί - θύμα σεξουαλικής κακοποίησης μπορεί να ρίχνει πονηρές ματιές γύρω του όταν βλέπει ζευγάρι.
3. Τα σημάδια δεν εμφανίζονται με συνεχόμενο ρυθμό. Αν οι γονείς τα αντιληφθούν, πρέπει να κινητοποιηθούν και να έχουν συχνότερη παρουσία στις δραστηριότητες όπου στέλνουν τα παιδιά τους.
4. Οι γονείς θα πρέπει να φροντίζουν να είναι ενημερωμένοι για τους χώρους δραστηριοτήτων των παιδιών. Να έχουν πάρει τις απαραίτητες πληροφορίες για τους εκπαιδευτές και το προσωπικό προτού στείλουν τα παιδιά τους σε οποιαδήποτε δραστηριότητα.
5. Ακόμη, πρέπει να είναι υποψιασμένοι για τις αλλαγές στη συμπεριφορά των παιδιών τους αλλά να είναι διακριτικοί στην προσπάθειά τους να διαπιστώσουν εάν συμβαίνει κάτι κακό. Κάποιες αλλαγές στη συμπεριφορά μπορεί να οφείλονται στο σεξουαλικό ξύπνημα της προεφηβικής ηλικίας.

[πηγή]
*Η αλήθεια για το υιοθετημένο παιδί
Πότε είναι η καταλληλότερη ηλικία για να πουν οι θετοί γονείς στο υιοθετημένο παιδί τους την αλήθεια;

Η αποκάλυψη της αλήθειας στο υιοθετημένο παιδί αποτελεί βασικό του δικαίωμα, αν και δυστυχώς πολλοί γονείς, καθοδηγούμενοι από τον φόβο, αποφεύγουν τη στιγμή αυτή με αποτέλεσμα το παιδί - ως ενήλικος πλέον - να το μαθαίνει τυχαία και να βιώνει την προδοσία στη χειρότερη της μορφή.

Έρευνες ψυχολόγων δείχνουν ότι όταν το υιοθετημένο παιδί μαθαίνει την πραγματικότητα σε πρώιμη ηλικία, τότε αυτό θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα για την μετέπειτα ψυχολογική του ισορροπία. Ιδανική στιγμή δεν υπάρχει. Εκείνη η στιγμή θα είναι πάντα οδυνηρή τόσο για τον γονέα όσο και για το παιδί.

Ξεκινώντας την κουβέντα, θα του τονίσετε ότι το επέλεξατε ανάμεσα από πολλά άλλα παιδιά και ότι το αγαπάτε όσο τίποτα στον κόσμο. Μεγαλώνοντας θα μπορεί ο γονιός να απαντήσει στο παιδί όλα του τα ερωτήματα που θα το ταλανίζουν, όπως γιατί δεν μεγάλωσε με την βιολογική του μητέρα ή αν μπορεί να τη συναντήσει στο μέλλον.

Αν και δεν υπάρχουν συγκεκριμένα καλούπια συμπεριφοράς ή συζήτηση πρέπει να γίνει όταν το παιδί είναι στο δημοτικό (ανάλογα με την ωριμότητα του).

Δείτε τα ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΆ sites
Που δημοσιεύουν ΆΡΘΡΑ ΜΑΣ
κάντε ΚΛΙΚ! Σε καθένα Ξεχωριστά

In order to view this object you need Flash Player 9+ support!

Get Adobe Flash player
Joomla! Slideshow

Εφημερεύοντα Φαρμακεία σε όλη την Ελλάδα

Εφημερεύοντα Νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα

Διεύθυνση Ιατρείου

 

Φιλιππουπόλεως 74 Αμπελόκηποι, Θεσσαλονίκη, T.K 56121
 2310 725520
 6944374370
 kostaskomm@gmail.com
 Οδηγίες για να βρείτε το ιατρείο Κάντε κλικ εδώ ή στην εικόνα

Pediatros, Paidiatros, Παιδίατρος Θεσσαλονίκης , πεδίατρος, παιδί - όπως και αν το "γράψετε" εύκολα θα μας βρείτε.

 

 

Κατεβάστε το πρόγραμμα μας