Καρδιοαγγειακό σύστημα

* Καρδιακά φυσήματα στην βρεφική ηλικία
Στην βρεφική ηλικία ο παιδίατρος συχνά βρίσκεται στην δύσκολη θέση να αξιολογήσει ένα φύσημα το οποίο βέβαια είναι αθώο σε ποσοστό πάνω από 50%, ενώ στις υπόλοιπες περιπτώσεις μπορεί να οφείλεται σε κάποια καρδιοπάθεια που δημιουργήθηκε πριν από τη γέννηση του παιδιού ή να αποκτήθηκε μετά την γέννηση του (επίκτητη καρδιοπάθεια).

Ο παιδίατρος για να βγάλει συμπέρασμα για τη σοβαρότητα του καρδιακού φυσήματος θα πρέπει να λάβει υπόψη του τα ακόλουθα:
• Την ένταση του φυσήματος. Συνήθως τα "αθώα" (λειτουργικά φυσήματα), έχουν χαμηλή ένταση ή και μόλις που ακούονται.
• Την σωματική ανάπτυξη του βρέφους. Δηλαδή, αν ένα βρέφος έχει μια σοβαρή (συγγενή) καρδιοπάθεια, τότε το βάρος του είναι αρκετά έως πολύ χαμηλότερο του προβλεπόμενου από τους πίνακες ανάπτυξης.
• Ο παιδίατρος πρέπει να αναζητά σημεία κυάνωσης (μελάνιασμα) του βρέφους – στα χείλη του ή στο πρόσωπο του, ειδικά μετά από κλάμα του παιδιού.
• Ο παιδίατρος συχνά βγάζει χρήσιμα συμπεράσματα για την παθολογία ενός φυσήματος όταν ψηλαφά το ήπαρ του μωρού. Δηλαδή, εάν το ήπαρ είναι διογκωμένο και σκληρό και υπάρχει και φύσημα τότε όλα αυτά υποδηλώνουν πραγματική καρδιοπάθεια.

Άμεση παραπομπή ενός βρέφους στον παιδοκαρδιολόγο θα πρέπει – επομένως - να γίνει όταν εκτός από το φύσημα (που προαναφέραμε) υπάρχουν και ορισμένα από τα ακόλουθα συμπτώματα:
1. ταχύπνοια (γρήγορη αναπνοή),
2. αναπνευστική δυσχέρεια (βογγητό ),
3. Εύκολη κούραση στη σίτιση (το μωρό κουρασμένο σταματά πολύ σύντομα να τρώει),
4. Έντονη εφίδρωση
5. Ωχρό (άσπρο) δέρμα
6. Κυάνωση (μελάνιασμα των χειλιών με ή χωρίς κλάμα του μωρού)
7. Μειωμένη σωματική ανάπτυξη
* Τα παιδικά τραύματα επηρεάζουν τα αγγεία μας
Τα αποτελέσματα νέας έρευνας δείχνουν ότι το έντονο στρες στα πρώτα χρόνια της ζωής μας μπορεί να αυξήσει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο επηρεάζοντας τη λειτουργία του αγγειακού μας συστήματος και την αρτηριακή πίεση, με τρόπο που μπορεί να γίνει εμφανής ακόμη και στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής μας.

Η Jennifer Pollock, από το Πανεπιστήμιο του Birmingham στην Αλαμπάμα των Η.Π.Α., και οι συνεργάτες της έψαξαν για αυξημένη αρτηριακή πίεση και άλλες ενδείξεις σχετικά με το πόσο καλά λειτουργεί το αγγειακό σύστημα, καθώς και πόσο σκληρά είναι τα τοιχώματα των αγγείων. Βρήκαν ότι η κατάσταση ήταν πάντα χειρότερη σε ανθρώπους που είχαν περάσει στρεσογόνες καταστάσεις στην παιδική τους ηλικία. Η Jennifer Pollock, δήλωσε ότι η δυσλειτουργία στην οικογένεια ήταν ο πλέον στρεσογόνος παράγοντας και την ακολουθούσαν η παραμέληση και η κακοποίηση.

Για τη μελέτη τους, η Jennifer Pollock και οι συνεργάτες της ανέλυσαν δεδομένα από 221 υγιείς εφήβους και νεαρούς ενήλικους που είχαν λάβει μέρος σε μία μελέτη για τον καρδιαγγειακό κίνδυνο η οποία είχε ξεκινήσει το 1989.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι όταν οι συμμετέχοντες είχαν περάσει ένα τραυματικό γεγονός στην παιδική τους ηλικία είχαν αυξημένα κατά 18% τα επίπεδα μίας ουσίας που ονομάζεται ενδοθηλίνη-1, σε σχέση με όσους δεν είχαν αναφέρει κανένα τραυματικό περιστατικό. Πρόκειται για μία πρωτεΐνη που τείνει να στενεύει τα αγγεία και να αυξάνει την πίεση. Από την άλλη πλευρά, όσοι είχαν βιώσει δύο ή περισσότερα παιδικά τραυματικά γεγονότα είχαν επίπεδα ενδοθηλίνης-1 υψηλότερα κατά 24%. Αυτοί οι τελευταίοι επίσης, παρουσίαζαν υπέρταση και τα αγγεία τους ήταν πιο δύσκαμπτα.

Η έρευνα δεν παρακολούθησε περαιτέρω τους συμμετέχοντες για να διερευνήσει αν έπαθαν περισσότερα καρδιαγγειακά επεισόδια ή άλλες ασθένειες στο μέλλον.

Η Jennifer Pollock, δήλωσε ότι στο μέλλον θα ήθελε να διερευνήσει αν η συμπεριφοριστική θεραπεία θα μπορούσε να απομακρύνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο σε ανθρώπους που έχουν υποστεί έντονο στρες τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.

[ πηγη = statesmen.gr ]

Δείτε τα ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΆ sites
Που δημοσιεύουν ΆΡΘΡΑ ΜΑΣ
κάντε ΚΛΙΚ! Σε καθένα Ξεχωριστά

In order to view this object you need Flash Player 9+ support!

Get Adobe Flash player
Joomla! Slideshow