ΔΥΣΤΥΧΩΣ θα ΠΡΕΠΕΙ να ΑΛΛΑΞΕΤΕ ΓΝΩΜΗ

Θέμα Ημέρας* Το παιδί μας ροχαλίζει, για αυτό πρέπει να χειρουργηθεί
Πιθανότατα κάνετε λάθος!

* Λίγο πολύ όλα τα παιδιά ροχαλίζουν, ειδικά την περίοδο που έχουν ίωση και είναι μπουκωμένα.
* Συχνά ροχαλίζουν και έχουν ένα ενοχλητικό "φρακάρισμα" στη η μύτη, όταν η απλή ρινίτιδα εξελιχθεί σε πυώδη ρινίτιδα ή ιγμορίτιδα
* Άρα είναι απαραίτητο ο παιδίατρος, να ανακαλύψει αυτές τις συχνές καταστάσεις και να τις θεραπεύσει - με αντιβίωση (τουλάχιστον για 10 μέρες), εξαφανίζοντας έτσι το ενοχλητικό μπούκωμα-φρακάρισμα-ροχαλητό.
* Οι γονείς να θυμούνται πως τα κρεατάκια (αδενοειδείς εκβλαστήσεις), υπάρχουν έτσι και αλλιώς σε όλα τα παιδιά, αλλά σε κάποια, διογκώνονται τόσο πολύ που δεν υπάρχει άλλη λύση από την χειρουργική αφαίρεση.
* Όμως όχι πάντα! Τις πιο πολλές φορές μπορούμε να το αποφύγουμε, με υπομονή.
* Ποτέ πρέπει να χειρουργηθεί;
Εαν, εκτός από το "ροχαλητό" και την αναπνοή με "ανοικτό" στόμα, παρουσιάζει καθημερινές άπνοιες στον ύπνο του. Τι είναι αυτό; Σταμάτημα του ροχαλητού και της αναπνοής - όταν κοιμάται - για αρκετά δευτερόλεπτα, κάθε βράδυ.
* Τα παιδιά αυτά, επειδή κάνουν έναν ανήσυχο ύπνο συχνά παραμιλούν, βογκούν, και την ημέρα παρουσιάζουν μιαν ανεξήγητη νύστα, μαζί με μια αδικαιολόγητη χαμηλή απόδοση στα μαθήματα (λόγω της αϋπνίας τους).
* Ναι! Αυτά τα παιδιά χειρουργούνται.
* Τέλος,να θυμόσαστε πως για την σωστή απόφαση, απαιτούνται γνώσεις από τον γιατρό σας, αλλά κυρίως ΉΘΟΣ, από αυτόν! (δυστυχώς τα άσκοπα χειρουργία είναι πολύ συχνό νοσηρό φαινόμενο)
* Το παιδί μου έχει "πεταχτά" αυτιά, αλλά με το μακρύ μαλλί δεν θα φαίνονται
Πρόκειται για μια πολύ λαθεμένη αντίληψη , και να είστε απολύτως σίγουροι πως θα υπάρχουν δυσάρεστες επιπτώσεις στην αυτοπεποίθηση του παιδιού σας. Τα "πεταχτά" αυτιά (αφεστώτα) είναι μια εκ γενετής δυσμορφία των πτερυγίων του αυτιού. Είναι αδύνατον να βελτιώσετε την κατάσταση αυτή βάζοντας λευκοπλάστ, υπάρχει μάλιστα και ο κίνδυνος δερματίτιδας από το υλικό που θα μένει σχεδόν μόνιμα στα αυτιά του παιδιού.
Οι γονείς των κοριτσιών εφησυχάζουν με την ιδέα πως το μακρύ μαλλί θα σκεπάζει το πρόβλημα. Είναι μύθος. Αργά ή γρήγορα καθώς τα αγόρια ή τα κορίτσια ήδη από το δημοτικό τραβούν τα μαλλιά τους προς τα πίσω, το πρόβλημα αποκαλύπτεται, προκαλώντας αμηχανία στο παιδί και ειρωνεία των υπολοίπων. Είναι άδικο όμορφα, έξυπνα παιδιά να αυτοαπομονώνονται ή να γίνονται επιθετικά για να αμυνθούν στην ειρωνεία. ΜΗΝ ΕΧΕΤΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ. Ίσως εμείς οι ενήλικες να μπορούμε να βάλουμε "φρένο" στα λόγια μας, αλλά να είστε βέβαιοι πως ένα παιδί με παρόμοιο πρόβλημα, πολύ εύκολα και χωρίς ιδιαίτερη αιτία θα στοχοποιηθεί.

Η λύση είναι οπωσδήποτε χειρουργική χωρίς όμως ιδιαίτερη ταλαιπωρία του παιδιού στο νοσοκομείο. Αρμόδιοι-κατάλληλοι γιατροί είναι οι ΩΡΛ, και οι πλαστικοί χειρουργοί. Στους ενήλικες ή στους εφήβους το θέμα απλοποιείται διότι γίνεται με τοπική νάρκωση, χωρίς γενική αναισθησία. Το παιδί, την επομένη της επέμβασης επιστρέφει στις κανονικές του δραστηριότητες, με μοναδική δέσμευση να έχει ένα προστατευτικό δίχτυ καπελάκι στην εγχειρισθείσα περιοχή. Για τους προαναφερθέντες ψυχολογικούς λόγους, η επέμβαση πρέπει να γίνει το αργότερο στις τρείς πρώτες τάξεις του δημοτικού. Προφανώς και αργότερα η επέμβαση είναι εφικτή, αλλά τα αρνητικά σχόλια που θα έχει ήδη εισπράξει το παιδί, μπορεί να έχουν τραυματίσει την ευαίσθητη – σ’ αυτή την ηλικία - ψυχολογία του. Συμπερασματικά, ΜΗΝ ΥΠΟΤΙΜΑΤΕ, ΜΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΤΕ, ΜΗΝ ΑΚΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΑΦΕΛΕΙΣ ΠΟΥ ΛΕΝΕ (ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΟΡΙΑ) "ΑΝΤΡΑΣ ΕΙΝΑΙ, ΕΧΕΙ ΑΛΛΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ".
* Φοβάμαι την κορτιζόνη που μου έδωσε ο γιατρός
Είναι πολύ συνηθισμένο να προτείνουμε αλοιφές κορτιζόνης ή σταγόνες κορτιζόνης και ο γονιός να "τρέμει" από το φόβο του. Είναι ένας άδικος φόβος!! Καταρχήν, η ουσία που λέγεται κορτιζόνη παράγεται από τον ίδιο τον οργανισμό του παιδιού μας. Δεν είναι δηλητήριο, αλλά ,μια απαραίτητη για τη ζωή μας ορμόνη. Έχει μεγάλη αξία – στη βελτίωση του εκζέματος, στα έντονα αλλεργικά εξανθήματα από τσιμπήματα εντόμων ή στο βρογχικό άσθμα με μορφή σπρέι. Σίγουρα δεν την χορηγούμε για ασήμαντη αφορμή αλλά ασφαλώς δεν πρέπει να την φοβόμαστε.

Όταν την χορηγούμε με μορφή σταγόνων (soldesanil) ή χαπιών (prezonol) προσπαθούμε να μην υπερβούμε το όριο των 3-4 ημερών , ενώ εάν είναι ανάγκη για περισσότερες μέρες, την ελαττώνουμε σιγά-σιγά.

Αν πρόκειται για την αέρια μορφή της, (flixotide, seretide, sybicort) ο ασθενής μπορεί να την παίρνει χωρίς πρόβλημα, για διάστημα αρκετών μηνών.
* Γέννησα ξανά, - ΑΛΛΑ - πιστεύω πως το μεγάλο μου παιδί, δεν ζηλεύει το μωρό
ΛΑΘΟΣ! Σχεδόν πάντα το μεγάλο παιδί θα ζηλέψει το μωρό.

Βέβαια, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική από τις άλλες. Η συμπεριφορά του μεγαλύτερου παιδιού εξαρτάται από τα "γονίδια μας", την ηλικία του και την δική μας στάση. Κατ'αρχήν όταν η διαφορά ηλικίας είναι πολύ μικρή (κάτω από 3 χρόνια), το "μεγάλο" παιδί είναι ακόμη "ανώριμο" που δεν μπορεί να διαχειρισθεί τα συναισθήματα...απώλειας της μητρικής αποκλειστικότητας!

Το μεγάλο παιδί, "αφηνιάζει" όταν οι γονείς του και κυρίως η μαμά ασχολείται με το μωρό! Όταν το θηλάζει, το ταϊζει ή παίζει μαζί του. Τότε θα κάνει τα πάντα (μέχρι και ζημιές) για να αποσπάσει την προσοχή. Σταματά να τρώει, να πίνει γάλα από το ποτήρι, ζητώντας μπιμπερό, απαιτώντας ξανά πάνα και καρότσι.

Υπάρχουν όμως και οι ύπουλες περιπτώσεις που θέλουν ιδιαίτερη προσοχή. Εννοώ, εκείνα τα παιδιά που έχουν εσωστρεφή χαρακτήρα, και δεν εκδηλώνουν τα συναισθήματα τους. Αυτά τα παιδιά -δυστυχώς- δεν βρίσκουν τρόπο να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματα τους. Είναι ηφαίστεια έτοιμα για έκρηξη. Κάθε μορφής, ξαφνικής βίας προς στο μωρό, αδικαιολόγητης "φυγής" από το σπίτι - στους παππούδες, ανεξήγητων κοιλιακών πόνων και εμετών, έως και πυρετού σε ακραίες περιπτώσεις.

Μην υποτιμάτε τίποτα! ΑΛΛΑ και μην τρομοκρατείστε!

Τι πρέπει κάνουμε; Τα μικρά παιδιά δεν καταλαβαίνουν φιλοσοφίες και "όρκους αγάπης" που τους δίνετε από την αγωνία σας. Επομένως όταν πρέπει να θηλάσετε το βρέφος σας, προσπαθείστε να είστε κάπου άλλου... για να μην βλέπει ο "μεγάλος-αδελφός" την... απιστία σας. Συχνά το παιδί, προφασίζεται αρρώστια (πόνο στην κοιλιά) για να μην πάει στον παιδικό σταθμό, επειδή το ενοχλεί η σκέψη πως θα μείνετε μόνη σας στο σπίτι με το μωρό...Πως θα αντιδράσουμε; Αφού ετοιμάσουμε το μεγάλο παιδί για τον παιδικό ή το σχολείο, κάνουμε πως ντύνουμε και το μωρό... για το δικό του σχολείο και τότε να είσθε σίγουροι, πως ο πόνος θα περάσει και το παιδί σας θα πάει άνετα στο σχολείο.
* Δεν μου δίνει σημασία - όταν του μιλώ γιατί είναι αφηρημένο ή απασχολημένο με τα παιχνίδια του
Μάλλον κάνετε λάθος! Δεν σας προσέχει, γιατί ίσως - δεν σας ακούει. Δεν εννοώ πως είναι κουφό, αλλά ότι έχει μια προσωρινή απώλεια ακοής.

Τα παιδιά του παιδικού σταθμού και του νηπιαγωγείο, τον χειμώνα και την άνοιξη είναι συνεχώς συναχωμένα. Πολύ συχνά, οι ρινικές εκκρίσεις (μύξες), "μπλοκάρουν" την ευσταχιανή σάλπιγγα (τον διάδρομο ανάμεσα στο στόμα και τα αυτιά) εμποδίζοντας τελικά την μετάδοση του ήχου. Έτσι - για ασήμαντη αιτία - από τις μύξες του, το παιδί "χάνει" ένα μικρό ή μεγάλο τμήμα της ακοής του.

Τι κάνουμε;
* Είναι δουλειά του παιδιάτρου να ανακαλύψει την ύπαρξη υγρού (εκκριτική ωτίτιδα).
* Λέμε πάντοτε τις υποψίες μας για μειωμένη ακοή - στον παιδίατρο μας - ακόμα και αν είναι υπερβολικές και λανθασμένες
* Ο παιδίατρος σχεδόν πάντα έχει άνεση χρόνου (ευτυχώς δεν είναι μια επείγουσα περίπτωση) να διαχειρισθεί με φάρμακα την ύπαρξη υγρού (αυτό είναι που εμποδίζει το παιδί να ακούει σωστά)
* Εάν οι επανειλλημένες ενέργειες του παιδιάτρου αποτύχουν, το παιδί πηγαίνει στον ωτορινολαρυγγολόγο, είτε για να μπουν σωληνάκια είτε για να γίνει αφαίρεση των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια), που πιθανώς παίζουν και αυτές το ρόλο τους.
* Έχει δόντια με τερηδόνα, αλλά κάνω υπομονή μέχρι να βγουν τα καινούρια "μόνιμα".​ΈΝΑΣ ​ΜΎΘΟΣ! Που πρέπει να αλλάξει!​
ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ! Δυστυχώς πάρα πολλά παιδιά, παρουσιάζουν ήδη από τον 3ο-4ο χρόνο τερηδονισμένα δόντια, λόγω γλυκών, χρήσης πιπίλας βουτηγμένης στο μέλι, και της επιλογής των γονιών να αφήνουν (για να νανουριστούν) τα μωρά τους να κοιμηθούν με το μπιμπερό στο στόμα όλη την νύχτα. Όλες αυτές οι τόσες συχνές επιλογές γιαγιάδων και γονέων οδηγούν σε ένα στόμα όπου αντί το αστραφτερό χαμόγελο, συναντάμε διασκορπισμένες μαύρες κουκίδες και μικρές τρυπίτσες. Οι γονείς το βλέπουν, αλλά συχνά εφησυχάζουν περιμένοντας να πέσουν τα σάπια, για να βγουν επιτέλους τα γερά. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ. ΤΑ ΠΡΩΤΑ-ΝΕΟΓΙΛΑ 20 ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΛΟΓΟΥΣ:

* Για την ανάπτυξη της ομιλίας στα μικρά παιδιά. * Γιατί με την "παρουσία" τους έως την κανονική απόπτωση τους στα 6 χρόνια, κρατάν "την σωστή θέση" για τα μετέπειτα μόνιμα δόντια. Εννοώ, πως αν δεν τα περιποιηθούμε και τα αφήσουμε σαπισμένα να πέσουν νωρίτερα, ο κενός χώρος που δημιουργείται καταλαμβάνεται από τα διπλανά δόντια αναγκάζοντας τα μόνιμα δόντια που θα βγουν αργότερα, να πάρουν στραβή διάταξη.
* Η παρουσία "σάπιων" δοντιών επιτρέπει σε πολλά μικρόβια να εισέλθουν στον οργανισμό, προκαλώντας μολύνσεις και αποστήματα. Άρα, δεν πρέπει πρώτον να κάνουμε τα τρομακτικά διατροφικά λάθη που σας περιέγραψα, και με την πρώτη εμφάνιση τερηδονισμένων δοντιών να απευθυνθούμε στον παιδοδοντίατρο.
* ΔΕΝ ΜΕ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΒΡΕΦΟΣ ΜΟΥ αργεί να ωριμάσει αναπτυξιακά (στο να κάθεται, στο πιάσιμο αντικειμένων, στο περπάτημά του) γιατί ήταν πρόωρο. ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ!
ΝΑΙ—ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ,ΣΩΣΤΗ ΕΩΣ ΚΑΠΟΙΟ ΒΑΘΜΟ. Η ΠΡΟΩΡΟΤΗΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΕΙ ΜΙΑ ΣΧΕΤΙΚΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΣΤΗ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΣΑΣ. Πρέπει όμως να θυμόσαστε – εσείς και ο γιατρός σας- μερικές χρήσιμες λεπτομέρειες.

Είναι ΓΕΓΟΝΟΣ πως τα πρόωρα παιδιά, επειδή γεννιούνται νωρίτερα από την προβλεπόμενη ημερομηνία γέννησης αργούν στην ωρίμανση του νευρικού τους συστήματος. Για αυτό το λόγο οι παιδίατροι –προσέχουν πολύ την ΔΙΟΡΘΩΜΕΝΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΝΟΣ ΜΩΡΟΥ. Τι είναι αυτή; Είναι η ηλικία που προκύπτει αν από την κανονική ηλικία ενός μωρού αφαιρέσουμε τις εβδομάδες πρόωρης γέννησης. Δηλαδή, -φυσιολογικά- ένα τελειόμηνο μωρό γεννιέται μετά από εγκυμοσύνη 40 εβδομάδων. Αν όμως ένα μωρό γεννηθεί πρόωρο π.χ. στις 35 εβδομάδες, αυτό θα σημαίνει 40- 35= 5 εβδομάδες έλλειμμα. Χρόνου. Συγκρατήστε αυτό το νούμερο στο μυαλό σας. Έτσι, όταν ο παιδίατρος σας το εξετάζει π.χ. στην ηλικία των 8 μηνών ( όπου το μωρό πρέπει κανονικά να μπορεί να κάθεται στο ποπό του ) στο δικό σας μωρό θα κάνει την αφαίρεση αυτών των 5 εβδομάδων. Επομένως θα ζητά από το μωρό σας να έχει ικανότητες 8 μηνών – 5 εβδομάδων = 7 μηνών και κάτι. Αρά ,δεν θα απορήσει, αν π.χ. δεν κάθεται -και θα περιμένει λίγο ακόμη. Είναι πολύ σημαντικό κάτι τέτοιο ,γιατί πρέπει απαραιτήτως να δίνουμε πίστωση χρόνου στα πρόωρα μωρά. ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΙ ΤΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ.

Το λάθος είναι στο μέχρι πότε ο παιδίατρος έχει τα περιθώρια να δίνει πίστωση χρόνου. Συχνά για να μην αγχώσει ένα γονιό υπέρ-πιστώνει το μωρό με ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ χρόνο, ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΟΤΙ Η ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ ΕΓΙΝΕ ΠΛΕΟΝ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΧΑΝΕΤΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΧΡΟΝΟΣ.

Συμπερασματικά στα πρόωρα δίνουμε πίστωση χρόνου μερικών ΜΗΝΩΝ για να αποκτήσουν τις ικανότητες των τελειόμηνων. Μετά, ο παιδίατρος πρέπει να αρχίσει να ανησυχεί για τις καθυστερήσεις, και να σκέφτεται υπερτονία ή υποτονία στο μωρό.
* Χρειάζεται να τραβώ το "πετσάκι" από το πουλάκι του βρέφους μου
Όχι πρέπει να αλλάξετε γνώμη!

Είναι αλήθεια πως τα περισσότερα νεογέννητα και βρέφη (αγόρια) έχουν στενό άνοιγμα πόσθης και δεν βγαίνει η βάλανος (το κεφαλάκι του πέους). Έτσι πρέπει να είναι! Δεν υπάρχει πρόβλημα! Το κόλλημα της πόσθης, όχι μόνο δεν προκαλεί πρόβλημα στην ούρηση, αλλά είναι κάτι χρήσιμο. Δηλαδή το κλειστό πετσάκι βοηθάει να μην ερεθιστεί η βάλανος (το κεφαλάκι του πέους) από την αμμωνία των ούρων. Ήταν παλιά νοοτροπία το κατέβασμα της πόσθης από νωρίς. Δεν βοηθά σε τίποτε και πολλές φορές προκαλεί σοβαρό πρόβλημα. Γιατί; Διότι όταν ο γιατρός ή ο γονιός πιέσουν την πόσθη, γίνεται ένας εσωτερικός-αόρατος-μικροτραυματισμός και τελικά από την επιπόλαια πράξη μας κολλάει για πάντα το πετσάκι!

Τι πρέπει να κάνετε; Να μην τραβάτε καθόλου την πόσθη (πετσάκι) στα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του. Ύστερα (μετά τα 3 χρόνια), δοκιμάστε αν ανοίγει με πολύ ελαφρό τράβηγμα. Αν όχι, σταματήστε την προσπάθεια.

Ο παιδίατρος σας θα αποφασίσει αν χρειάζεται άνοιγμα στα 3.5 με 4 χρόνια της ζωής του.

Τα τελευταία χρόνια, πουλιέται στα φαρμακεία ένα πολύ χρήσιμο gel, που βοηθά να λυθούν οι συμφύσεις (το κόλλημα) από μόνες τους, ελευθερώνοντας την βάλανο.
* Οδοντοφυΐα και πυρετός: φτάνουν πια οι άσκοποι μύθοι
Όλοι γνωρίζουμε πως το μωρό στην ηλικία 4-8 μηνών βγάζει το πρώτο του δοντάκι και σιγά - σιγά ακολουθούν και τα υπόλοιπα. Σχεδόν πάντα υπάρχουν διάφορα συμπτώματα ήπιας μορφής όπως σιελόρροια, γκρίνια, μαλακές κενώσεις, μειωμένη όρεξη, ανάγκη για μόνιμη αγκαλιά και… πυρετός.

ΣΩΣΤΑ!!! ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΟΧΗ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΠΥΡΕΤΟ ΜΙΛΑΜΕ: είναι λάθος - ίσως και επικίνδυνο - πυρετός πάνω από 38,5 να αποδίδεται στην οδοντοφυΐα.. Σχεδόν πάντα, "ο πυρετός της οδοντοφυΐας" είναι μέχρι 38- 38,3. Βήχας και διάρροιες (πολύ νερουλές και πολλές σε αριθμό ) είναι απίθανο να οφείλονται στο δόντια. Επομένως, πρέπει να τα θυμόμαστε καλά γιατί μια εύκολη - ευχάριστη μετατόπιση της ευθύνης του πυρετού στα δόντια, μπορεί να μας βάλει σε περιπέτειες. Εννοώ, να καθυστερήσουμε αρκετές μέρες χωρίς λόγο , οπότε η μετέπειτα θεραπεία μια λοίμωξης, θα είναι πολύ πιο δύσκολη.

Δείτε τα ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΆ sites
Που δημοσιεύουν ΆΡΘΡΑ ΜΑΣ
κάντε ΚΛΙΚ! Σε καθένα Ξεχωριστά

In order to view this object you need Flash Player 9+ support!

Get Adobe Flash player
Joomla! Slideshow

Εφημερεύοντα Φαρμακεία σε όλη την Ελλάδα

Εφημερεύοντα Νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα

Διεύθυνση Ιατρείου

 

Φιλιππουπόλεως 74 Αμπελόκηποι, Θεσσαλονίκη, T.K 56121
 2310 725520
 6944374370
 kostaskomm@gmail.com
 Οδηγίες για να βρείτε το ιατρείο Κάντε κλικ εδώ ή στην εικόνα

Pediatros, Paidiatros, Παιδίατρος Θεσσαλονίκης , πεδίατρος, παιδί - όπως και αν το "γράψετε" εύκολα θα μας βρείτε.

 

 

Κατεβάστε το πρόγραμμα μας