Τραχηλική λεμφαδενοπάθεια (Οι πρησμένοι στον λαιμό αδένες). Ένα σοβαρό πρόβλημα ή ένας άσκοπος φόβος;

* Τι εννοούμε τραχηλική λεμφαδενοπάθεια (λεμφαδενίτιδα);
Εννοούμε διόγκωση (πρήξιμο) των αδένων στην περιοχή του τραχήλου. Σαν τράχηλο εννοούμε τη ζώνη από την κάτω σιαγόνα και τη βάση του αυτιού έως εκεί που τελειώνει ο λαιμός μας.
* Υπάρχουν έτσι και αλλιώς αδένες σε αυτήν την περιοχή ή μήπως εμφανίζονται απροσδόκητα και υποδηλώνουν πρόβλημα;
Ναι, ούτως ή άλλως η περιοχή του τραχήλου (δηλαδή όλη η περιοχή του λαιμού μας) περιέχει 100 περίπου αδένες από την κάθε πλευρά, (δηλαδή 100 αριστερά και 100 δεξιά). Επειδή όμως έχουν ελάχιστο μέγεθος και βρίσκονται μέσα στους μύες, τις περισσότερες φορές μας φαίνονται "αόρατοι".
* Τι συμβαίνει και ξαφνικά οι αδένες μας διογκώνονται;
Οι αδένες είναι γεμάτοι με (ειδικά) κύτταρα, αγγεία και λοιπά και για διάφορους λόγους (βασικά μολύνσεις της περιοχής) μεγαλώνει το μέγεθος τους (διογκώνονται- πρήζονται) .
* Ποιες είναι οι πιο συχνές ΑΘΩΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ που διογκώνουν τους αδένες;
Συνήθως είναι φλεγμονές (μολύνσεις) των αμυγδαλών, των αδενοειδών (κρεατάκια), των ιγμορείων, των ώτων (αυτιών), του φάρυγγα, των δοντιών, του δέρματος, της κεφαλής (σαν αποτέλεσμα έντονου ξυσίματος στην ανεμοβλογιά ή στις ψείρες).
* Σε τέτοιες περιπτώσεις η διογκωμένοι λεμφαδένες έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά;
ΝΑΙ! Καταρχήν αν διαπιστώσουμε "πρηξίματα" αριστερά-δεξιά στο λαιμό ενός παιδιού που έχει κακοσμία αναπνοής, ροχαλητό, πράσινες μύξες και "φρακαρισμένη" μύτη, η διάγνωση των αδένων είναι προφανής και 100% εντελώς ΑΘΩΑ. Δηλαδή μετά από μία μόλυνση των αμυγδαλών ή των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) υπάρχει μια αντίδραση των γειτονικών "φίλτρων" – των γειτονικών λεμφαδένων.

Επίσης, στις ΑΘΩΕΣ ΔΙΟΓΚΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΔΕΝΩΝ υπάρχει πόνος στην ψηλάφηση της περιοχής. Επιπλέον σε τέτοιες "αθώες" διογκώσεις το δέρμα πάνω από τον αδένα εμφανίζει μια ερυθρότητα.

Ένα χρήσιμο βοηθητικό στοιχείο που δείχνει "αθώο" πρόβλημα είναι η ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΔΕΝΑ (δηλαδή, μια διόγκωση που μπορούμε να την πιάσουμε με τα δάχτυλά μας και ελαφρώς να την "κουνήσουμε" αριστερά-δεξιά, υποδηλώνει ΑΘΩΟ ΠΡΗΞΙΜΟ).
* Σε μια τέτοια περίπτωση ΑΘΩΑΣ ΛΕΜΦΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ τι πρέπει να κάνουμε;
Αν ο γιατρός αποφασίσει πως οι αδένες "φούσκωσαν" λόγω συγκέντρωσης "αμυντικών κυττάρων" (εκείνα τα ίδια κύτταρα που μεταναστεύουν και στις ερεθισμένες αμυγδαλές ή στα κρεατάκια), τότε πρέπει να χορηγήσει για αρκετό καιρό αντιβιοτικό ευρέως φάσματος. Τουλάχιστον για δέκα μέρες.

Είναι σημαντικό να μην έχουμε βιαστικές προσδοκίες! Εννοώ να μην περιμένουμε γρήγορο "ξεφούσκωμα" των διογκωμένων λεμφαδένων. Πολύ συχνά, μετά από επιτυχή δεκαήμερη θεραπεία ο αδένας "ξεφουσκώνει" πάρα πολύ αργά και παραμένει εμφανής και ψηλαφητός για αρκετές εβδομάδες.
* Υπάρχουν σημαντικές ερωτήσεις που πρέπει να γίνουν από τον παιδίατρο για να ανακαλυφθεί η αιτία της διόγκωσης;
Ναι, και είναι υπερβολικά απαραίτητες. Είτε πριν την εξέταση, είτε κατά την διάρκεια, ο παιδίατρος οφείλει να σας ρωτήσει πολλά πράγματα. Είναι εγκληματική αφέλεια αν παραμείνει σιωπηλός (από αδιαφορία ή άγνοια) αρκούμενος μόνο στα στοιχεία της εξέτασης - ψηλάφησης του. Γιατί; Διότι η προσοχή του γιατρού είναι να αποκλείσει "κακοήθειες" (λεμφώματα, λευχαιμίες και λοιπά), που πολύ συχνά παρουσιάζουν και "πρηξίματα" στην τραχηλική χώρα.

Μια από τις σπουδαιότερες αρχικές ερωτήσεις του είναι να μάθει από πότε υπάρχει η διόγκωση στον τράχηλο του παιδιού. Στις περισσότερες "αθώες" περιπτώσεις (λόγω μολύνσεων γειτονικών περιοχών) το "πρήξιμο" έχει μικρή διάρκεια 10-15 μέρες. Επομένως, σε κάθε διόγκωση που διαρκεί πάνω από 20 μέρες ο γιατρός πρέπει να αρχίσει να "πονηρεύεται" και να δείξει την απαραίτητη προσοχή.
* Δηλαδή σε κάθε διόγκωση μεγάλης διάρκειας (πάνω από 20-30 μέρες) πρέπει να τρομοκρατηθούμε;
ΑΣΦΑΛΩΣ ΟΧΙ! Υπάρχουν και πάρα πολλές αθώες καταστάσεις με μια χρόνια εξέλιξη. Δηλαδή, αθώες διογκώσεις που διαρκούν πάνω από ένα μήνα. Η πιο συχνή είναι η λοιμώδης μονοπυρήνωση, η βρουκέλωση, η νόσος από αμυχή (γρατσούνισμα γάτας), η τοξοπλάσμωση, η φυματιώδης αδενίτιδα. Σε τέτοιες περιπτώσεις ασφαλώς θα χρειαστούν ειδικές εξετάσεις αίματος αλά σπουδαίο ρόλο προφέρει και το "ιστορικό" του παιδιού.
* Υπάρχουν και άλλες χρήσιμες ερωτήσεις, που πρέπει να κάνει ο παιδίατρος;
Απαραιτήτως πρέπει να ρωτήσει αν υπήρξε απώλεια βάρους τους τελευταίους μήνες, δηλαδή αν ένα παιδί 20 Kg έχασε τουλάχιστον 2 κιλά - δηλ.τουλάχιστον το 10% του βάρους του. Προσοχή! Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή απάντηση - για αυτό οι αγχωτικοί γονείς που με "μεγάλη ευκολία" αναφέρουν αδυνάτισμα του παιδιού τους, πρέπει να προσέξουν πολύ τα λόγια τους. Επίσης, ο γιατρός πρέπει να ρωτήσει για συχνά αδικαιολόγητα πυρετικά επεισόδια, κνησμό (φαγούρα) χωρίς ιδιαίτερα εξανθήματα, πόνους στις αρθρώσεις και στους μύες του παιδιού (που το αναγκάζουν να αρνείται το περπάτημα και να θέλει αγκαλιά) .
* Έχουν σημασία κάποιες ερωτήσεις σχετικά με λήψη τροφών ή παιχνίδια με ζωάκια;
Ασφαλώς. Μια από τις αθώες αιτίες διόγκωσης αδένων είναι και η νόσος από γρατσούνισμα γάτας. Οι διογκώσεις εμφανίζονται από μια εβδομάδα έως και δύο μήνες μετά από γρατσούνισμα από μικρές γάτες. Επειδή οι δύο μήνες είναι μεγάλο χρονικό διάστημα και οι γονείς συχνά ξεχνούν, είναι απαραίτητο να κάνουν καλή προσπάθεια για να θυμηθούν. Επίσης, μερικές φορές ειδικά σε οικογένειες κτηνοτρόφων η λήψη γάλακτος ή τυροκομικών προϊόντων που δεν έχουν παστεριωθεί μπορεί να προκαλέσει βρουκέλωση. Σε τέτοιες περιπτώσεις- που είναι αρκετά σπάνιες,- ο γιατρός στην εξέταση που κάνει εκτός από τους τραχηλικούς αδένες, διαπιστώνει διόγκωση και άλλων αδένων (μασχαλιαίων, βουβωνικών, ύπατος, σπληνός).
* Μετά το προσεκτικό ιστορικό, ο γιατρός στην εξέταση του παιδιού, τι πρέπει να προσέξει;
Καταρχήν πρέπει να ψηλαφίσει όλα τα σημεία που υπάρχουν λεμφαδένες, για να εξακριβώσει εάν και κάποιοι άλλοι έχουν διογκωθεί. Εξαιρετική σημασία έχει η διόγκωση των υπέρ-κλείδιων αδένων. Υπό κανονικές συνθήκες, ο γιατρός δεν πρέπει να μπορεί να τους ψηλαφίσει. Αυτοί βρίσκονται αριστερά και δεξιά στην "λακουβίτσα" πάνω από τις κλείδες μας (είναι τα δύο οριζόντια κόκκαλα στην βάση του λαιμού μας). Επίσης, ο γιατρός ψηλαφά προσεκτικά τις μασχάλες του παιδιού. Και εκεί κανονικά δεν πρέπει να υπάρχει διόγκωση. Ομοίως, ψηλαφά τις βουβωνικές περιοχές (δηλαδή αριστερά και δεξιά των γεννητικών οργάνων). Τέλος ψηλαφά το ήπαρ και τον σπλήνα. Είναι δύο υπερπολύτιμα όργανα και υπό κανονικές συνθήκες είναι "κρυμμένα" κάτω από τα πλευρά μας - οπότε δεν μπορούμε να τα ψηλαφήσουμε.
* Τι άλλο πρέπει να προσέξει ο γιατρός;
Να δει με καλό φωτισμό, εάν το παιδί είναι χλωμό! Αν είναι νύχτα να ρωτήσει το γονιό. Οφείλει επίσης να μάθει αν υπάρχουν ουλορραγίες, ανεξήγητες ρινορραγίες ή μελανιές σε σημεία του σώματος που δεν δικαιολογούνται από τα παιχνίδια.
* Μπορεί η τραχηλική λεμφαδενοπάθεια να έχει σχέση με φυματίωση;
Ναι, αν υπήρξε στενή επαφή με άρρωστο ενήλικά. Η μαντού (κάντε κλικ) μπορεί να βοηθήσει όπως και η ακτινογραφία θώρακα.
* Τελικά σε τι ποσοστό μια τραχηλική λεμφαδενίτιδα είναι σημάδι - προειδοποίηση κακοήθειας (καρκίνου);
Ευτυχώς σε ένα ποσοστό αρκετά κάτω του 7%. Με βασικό υπεύθυνο το λέμφωμα Hodgkin και το Non-Hodgkin. Επίσης, σε πολύ σπάνιες περιπτώσει η λευχαιμία. Οι αδένες σε τέτοιες κακοήθειες, έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Αντίθετα με όσα περιγράψαμε στην αρχή, οι ύποπτοι αδένες, δεν έχουν πόνο, δεν μπορούμε να τους μετακινήσουμε πέρα-δώθε, βρίσκονται σχετικά πίσω-πίσω στον λαιμό του παιδιού και δεν υποχωρούν σε θεραπεία.
* Τελικά ποιος είναι ο σωστός τρόπος διερεύνησης μιας τραχηλικής διόγκωσης;
Είναι αυτονόητο πως ο γιατρός οφείλει να είναι προσεκτικός στα λόγια του και κυρίως "διαβασμένος". Αφελείς βιασύνες, άσκοποι καθησυχασμοί, πρέπει να αποφεύγονται. Βέβαια, όταν η αιτία είναι από την πρώτη κιόλας στιγμή εμφανέστατη (δηλαδή υπάρχει μια λοίμωξη στην περιοχή), ασφαλώς ο γιατρός θα είναι από την πρώτη κιόλας στιγμή καθησυχαστικός. Σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως προαναφέραμε, χορηγούμε δεκαήμερη θεραπεία και περιμένουμε τα αποτελέσματα.

Μερικές φορές ο γιατρός χρησιμοποιεί και κάποιες εξετάσεις (γενική αίματος, ΤΚΕ, μαντού, ακτινογραφία θώρακα). Αν δεν υπάρξει επαρκής απάντηση συχνά ζητάμε ορολογικές εξετάσεις ( για την νόσο αμυχής γάτας, την λοιμώδη μονοπυρήνωση, την βρουκέλωση, την τοξοπλάσμωση).

Στις πολύ σπάνιες περιπτώσεις, που ο αδένας παραμένει διογκωμένος, χωρίς οι εξετάσεις αίματος να μας έχουν βοηθήσει στην διάγνωση, η επιβεβλημένη τακτική είναι η αφαίρεση του διογκωμένου λεμφαδένα (από γιατρός ωτορινολαρυγγολόγο) και η ιστολογική του εξέταση. Στα παιδιά - για τέτοιες περιπτώσεις - δεν χρησιμοποιούμε βελόνα παρακέντησης αλλά καταφεύγουμε σε ολοκληρωτική αφαίρεση του διογκωμένου αδένα.

Μετακινώντας την μωβ γραμμή - ρυθμίζετε την ένταση

In order to view this object you need Flash Player 9+ support!

Get Adobe Flash player

Powered by RS Web Solutions

Δείτε τα ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΆ sites
Που δημοσιεύουν ΆΡΘΡΑ ΜΑΣ
κάντε ΚΛΙΚ! Σε καθένα Ξεχωριστά

In order to view this object you need Flash Player 9+ support!

Get Adobe Flash player
Joomla! Slideshow

Εφημερεύοντα Φαρμακεία σε όλη την Ελλάδα

Εφημερεύοντα Νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα

Διεύθυνση Ιατρείου

 

Κατεβάστε το πρόγραμμα μας